Loading

Akropol, czyli kolebka kultury europejskiej

Jak Koloseum jest symbolem Rzymu, tak Akropol jest symbolem Grecji. Akropol to także symbol kolebki kultury europejskiej oraz demokracji. Tu narodziły się zręby demokracji bezpośredniej i przedstawicielskiej, tu powstała kadencyjność urzędów.

Akropol to wzgórze w Atenach, które szybko stało się miejsce kultu. W okresie wojen perskich zabudowa Akropolu została zniszczona. Dopiero w V w. p.n.e. Perykles, zwycięski wódz w II wojnie perskiej i wybitny polityk ateński rozpoczął budowę świątyń na Akropolu.

Propyleje – powszechnie nazywane schodami, w rzeczywistości brama wejściowa na wzgórze, nigdy nie została ukończona. Mylne określenie wzięło się od marmurowych schodów wybudowanych przez Rzymian. Wiodły one od podnóża wzgórza do bramy wejściowej. Natomiast Grecy na Akropol udawali się wąską ścieżką.

Partenon – najważniejsza świątynia Akropolu poświęcona Atenie Dziewicy. Wybudowany został w porządku doryckim, jego charakterystycznym elementem jest kolumnada złożona z 46 kolumn. Centralne miejsce świątyni zajmował posąg Ateny wykonany przez Fidiasza, największego rzeźbiarza epoki antycznej. Wykonany był ze złota i marmuru. Opiekę nad świątynią sprawowały dziewice, które miały wydzielone specjalne pomieszczenie. Atenie, otoczonej szczególnym kultem składano liczne dary. Aleksander Wielki po zwycięstwie nad Persami miał przysłać złocone tarcze. Rzeźby z Fryzu Panatenajskiego zdobiącego świątynię w XIX wieku zostały wywiezione przez Brytyjczyków do Londynu.

Erechtejon – świątynia poświęcona legendarnemu założycielowi Aten. Składa się z trzech brył na planie prostokąta. Cechą rozpoznawczą Erechtejonu są kariatydy, czyli kolumny w kształcie kobiet podtrzymujących ganek.

Świątynia Ateny Nike czyli Ateny Zwycięskiej – rozmiarami niewielka budowla w stylu jońskim, ale najlepiej zachowana, wewnątrz znajdował się posąg bogini z hełmem w ręce.

Teatr Dionizosa – został wzniesiony na południowej części wzgórza, to kolebka teatru europejskiego, przedstawienia mogło oglądać 17 tysięcy widzów w 64 rzędach. Do dziś zachowało się z nich tylko 20. Na szczególną uwagę zasługują rzeźbione fotele w najniższych rzędach. Przeznaczone były dla Dionizosa i cesarza Hadriana.

Odeon Heroda Attyka – to budowla o specjalnej akustyce przeznaczona do odbywania konkursów śpiewaczych i muzycznych. Dzięki restauracji pełni swoją funkcję do dnia dzisiejszego.

Można oglądać tysiące zdjęć w niezliczonych albumach, ale żadne z nich nie odda charakteru i ducha zabytku. Musi być oglądany w swoim naturalnym otoczeniu, w połączeniu z kulturą i tradycją. Tylko wtedy jesteśmy w stanie zrozumieć jakie miał znaczenie dla jego twórców, jakie wywoływał emocje i jakiego trudu wymagał. Zwiedzanie Aten z pewnością sprawi, że poczujemy te emocje i zostawi w nas trwałe wrażenia na lata.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Top